ما نمک خورده عشقیم به زینب سوگند

راهی دراز مانده و سر در گمم به راه

دارم به جان حسرت دیدار روی ماه

دستی اسیر درقل و زنجیر روزگار

چشمی پر آب ملتمس یک نظر ز شاه

پایی شکسته بر سر پیمان عاشقی

شوری دمیده بر سر و بر جان پر گناه

یک کوله بار خالی و صد شرم از حضور

انبانی از جرایم و یک نامه ی سیاه

باید که بگسلم این بند را ز دست

باید برون شوم از شومی قعر چاه

در گل نشسته زورق جانم، تلاطمی

ای بیکرانه ی ناب ،ای ساقی سپاه

چون کودکی یتیم به کامم نشسته درد

ای شاه کم سپاه ، پناهم بده پناه

زهرا (س)...