دارم به جان حسرت دیدار روی ماه

شکر خدا که زندگی ام نذر روضه هاست

شکر خدا که روزی ام از سفره ی شماست

شکر خدا که که پای شما سینه میزنم

شکر خدا که درد مرا نام تان دواست

عمری نفس زده ام به هوای نگاه تان

عمری سرم به سایه ی این بیرق عزاست

قلبم به ناله های عزا خو گرفته است

چشمم به خاک خانه ی تان خوب آشناست

بر روی سنگ قبر من این گونه حک کنید

این خانه زاده روضه و مجنون کربلاست