ای زداینده ی غم از دل زینب تو بیا

یک بار دیگر از این شهر، کاروان گذشت

آری هزار کوکب از این کهکشان گذشت

صد کاروان فدایی و صد کاروان عشق

بار دگر به وسعت کارون جان گذشت

یک نوجوان گرفته بیرق سبزی به شانه ها

یک پیر قد خمیده چو تیر از کمان گذشت

دستان دختری ، ز لطافت به سان ابر

پیشانی پدر گرفته و از آسمان گذشت

مادر چو ماه ، هر قدمش را به نام عشق

می زد به راه و از این آستان گذشت

یک زائرغریب ، سبکبال و بی رقیب

چون نور ، گرم ولی بی نشان گذشت

ماه وجود پاک مهدی زهراست بی گمان

این گونه بی صدا از وسط عاشقان گذشت